wowboom

บทความดีๆ จงอย่ายอมแพ้ที่จะมีชีวิต แม้จะต้องกินเนื้อ ดื่มเลือด จากศพ

• 12 ตุลาคม 1972 เครื่องบินแบบ Twin Turboprop ของ Fairchild รุ่น FH-227 เที่ยวบินที่ 571 ของกองทัพอากาศอุรุกวัย ( Uruguayan air force ) ออกจาก Montevideo เพื่อไป Santiago ในประเทศชิลี โดยมีลูกเรือ 5 คน ผู้โดยสาร 40 คน

• เที่ยวบินนี้บินโดยกัปตันผู้มากประสบณ์การณ์ Antoine de Saint-Exupery ผู้เคยเป็นนักบินไปรษณีย์ผ่าน เทือกเขา Andes ผู้รู้ซึ้งถึงอันตรายในการบินผ่านพื้นที่นี้ดี เนื่องจากทัศนวิสัยที่เลวร้าย จาก กลุ่ม เมฆ หมอก ไอน้ำต่างๆ
• เที่ยวบินนี้เป็นเที่ยวบินเช่าเหมาลำ ( Chartered Flight ) สำหรับทีมรับบี้อุรุกวัย เพื่อไปแข่งในประเทศชิลี

ภาพถ่ายทีมรับบี้ อุรุกวัย ที่เช่าเหมาลำเที่ยวบิน 571

• เนื่องจากสภาพอากาศที่เลวร้ายมาก เครื่องบินจึงหยุดรออยู่ที่สนามบิน Mendoza ประเทศ อาร์เจนติน่า(Argentina) ในช่วงเวลากลางคืน แต่ในเช้าวันรุ่งขึ้นอากาศกับยิ่งเลวร้ายยิ่งขึ้น
• กัปตันเลือกบินในระยะต่ำ เพื่อหลบเมฆหนาที่ก่อตัวอยู่ในระดับสูง บนเทือกเขาแอนเดส เนื่องจากอันตรายมากที่จะบินผ่าไปในเมฆหนา
• ด้วยเหตุเมฆไม่ได้ยกตัวขึ้นสูง แต่กับปกคลุมยอดเขาจนมิดหมด ประกอบกับเครื่องวัดภายในเครื่องบินที่ผิดพลาด ทำให้กัปตันเกิดความเข้าใจผิดจึังบังคับเครื่องบินสู่พื้นดิน (ศัทพ์ทางการบินเรียกว่า Controlled Flight into Terrain ) จากระดับความสูง 12,000 ฟุต เป็นเหตุให้เครื่องบินตก
• มีเหตุประหลาดก่อนเครื่องบินตก เครื่งนำร่องเกิดดับไป เป็นเหตุให้ตำแหน่งเครื่องบินตก คลาดเคลื่อนไปทำให้การช่วยเหลือผู้รอดชีวิต ในเวลาต่อมาล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

เส้นทางการบินของเที่ยวบิน 571 แนวเส้นปะคือเส้นทางการบินที่ถูกต้อง แต่เครื่งบินกับหักเลี้ยวพุ่งเข้าขนภูเขา

• ทันทีที่เครื่องบินตก มีผู้เสียชีวิตทันที 12 ศพ หายสาบสูญไป 5 คน รวมถึงนักบินในห้องควบคุมทั้งหมด
• ในรุ่งขึ้นของเช้าวันต่อมามีผู้เสียชีวิตอีก 5 ศพ เนื่องจากอาการบาดเจ็บสาหัส ทำให้เหลือผู้รอดชีวิต 28 คน ที่กำลังเฝ้ารอความช่วยเหลือ
• ผู้รอดชีวิตทั้งหมดมั่นใจว่า หน่วยช่วยเหลือจะมาถึง อีกภายในไม่กี่ชั่วโมง หรือไม่เกินวัน แต่พวกเขาเข้าใจผิด ( ความช่วยเหลือจะไม่มีวันเดินทางมาถึงเขาเลย หากพวกเข้ายอมแพ้ และขอมืองอเท้า อยู่เฉยๆ )
• เมื่อพูดถึงทีมช่วยเหลือ พวกเขาไม่ทราบตำแหน่งตกของเครื่องที่แน่นอน ซ้ำร้ายตัวเครื่องบิน ที่ พ่นด้วยสีขาว ทำให้กลืนหายไปในหิมะ เมื่อค้นหาจากเครื่องบิน ภาระกิจค้นหา อย่างเป็นทางถูกยกเลิกปฏิบัติภาระกิจเมื่อผ่านไป 8 วัน
• ในวันเดียวกันที่ภาระกิจค้นหาหยุด ผู้รอดชีวิตจากเครื่องบินตก ก็เสียชีวิตอีก 1 ศพ ทำให้เหลือผู้รอดชีวิตเพียง 27 คน
• ภายในซากเครื่องบิน ผู้รอดชีวิต(Roy Harley)ค้นพบ เครื่งส่งวิทยุขนาดเล็ก แต่สิ่งที่เขาได้ยินเสียงจากวิทยุยิ่งทำลายกำลังใจของพวกเขา ลงอย่างมากเมื่อได้ยินข้อความเกี่ยว การยกเลิกภาระกิจค้นหา พวกเขา
• ส่วนน้ำดื่ม นาย Fito คิดวิธีใช้แผ่นเหล็กจากที่นั่งบนเครื่องบิน มาตากแดด โดยวางหิมะไว้ด้านบนเพื่อให้หิมะ ละลายเป็นน้ำ และรองไว้ด้วยขวดไวท์
• สิ่งที่ใช้ในการประทังชีวิตของพวกเขา คือ ช็อกโกแลทแท่ง ขนนกรุบกรอบ และไวท์ ที่ใช้เสริท์ในเครื่งบินแต่อาหารนั้นมีน้อยเสียเหลือเกิน ไม่นานอาหารก็หมดลง และบนภูเขาหิมะก็ไม่มี แม้แต่พืช หรือ สัตว์ ที่พอจะนำมาใช้เป็นอาหาร
• พวกเขาจำเป็นต้องกินทุกอย่างที่หาได้ ไม่ว่าจะเป็นหนังจากกระเป๋า เบาะที่นั่ง ทุกสิ่งที่พอจะฉีกหรือกลืนลงคอได้ จนไม่มีอะไรเหลือพอจะกินได้อีกแล้ว
• ความหิวโหยคุกคลามผู้รอดชีวิตอย่างรุนแรง จนจุดเปลี่ยนได้เกิดขึ้นเมื่อนาย Piers Paul ได้กล่าวถึง เหตุการในพระคัมภีรย์ ในเหตุการณ์อาหารมื้อสุดท้าย ( The Last Supper ) เมื่อพระเยซูทรงยื่นขนนปังให้แก่ สาวก และกล่าวว่า "(ขนนปัง)นี้คือร่างกายของเรา , (และไวท์) นี้คือเลือดของเรา" "This is my body", and wine, saying, "This is my blood" เพื่อปลอบประโลมจิตใจการกระทำของพวกเขาต่อไปนี้ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย ก่อนที่จะกิน ศพ ผู้เสียชีวิต เพื่อ ประทังชีวิตพวกเขา
• ในวันที่ 29 ตุลาคม เกิดเหตุการณ์หิมะถล่ม ฝังร่างผู้รอดชีวิตไปอีก 8 ศพที่ใช้ซากเครื่องบินเป็นที่หลับนอน
• ในวันที่ 12 ธันวาคม 3 ใน 16 ของผู้ที่ยังรอดชีวิต ซึ่งประกอบไปด้วย Parrado, Canessa และ Vizintín ได้ตัดสิ้นใจจะปีนฝ่าภูเขาหิมะ Parrado สามวันพวกเขาขึ้นถึงยอดเขา และตัดสินใจย้อนกลับไปที่ซากเครื่งบินเพื่อส่ง Vizintín
• Parrado, Canessa ออกเดินทางเพื่อค้นหาความช่วยเหลืออีกครั้ง และได้พบกับคนเลี้ยงม้าชาวชิลี ในวันที่ 21 ธันวาคม

สภาพ Parrado, Canessa ที่ได้รับการช่วยเหลือจากคนเลี้ยงม้า

• วันที่ 22 ธันวาคม ผู้รอดชีวิตอีก 6 คนที่ซากเครื่งบินได้รับการช่วยเหลือโดย เครื่องเฮลิคอปเตอร์

ภาพแรกที่เฮลิปคอปเตอร์ ช่วยเหลือภ่ายได้หลังจากเดินทางไปถึงที่เกิดเหตุ

• วันที่ 23 ธันวาคม ผู้รอดชีวิตอีก 8 คนที่เหลือได้รับการช่วยชีวิต รวมมีผู้รอดชีวิตทั้งหมด 16 คน จาก 45 คน
• รวมช่วงเวลาที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางหิมะ ต้องแม้กระทั้งซากศพ ของผู้เสียชีวิต รวมกว่า 72 วัน

ปฏิหารย์ 1 เดียวในเหตุการณ์เครื่องบินตกคือมีผู้รอดชีวิต 28 คน ส่วนที่เหลือรอดมา 16 ชีวิตนั้นเกิดจาก ความไม่ยอมแพ้ ถึงจะต้องกินเนื้อ ดื่มเลือดจากศพ การไม่ยอมรอความตาย แต่กับเลือกจะออกไปตายเพื่อค้นโอกาสที่จะอยู่

• บทความดีๆ สุนัข สองขาสู้ชีวิต
• บทความดีๆ นอน กับ ศพเมียกว่า 5 ปี
• บทความดีๆ ชายไร้แขน ไร้ขา ที่สอนให้คนอื่นลุกขึ้นยืน
• บทความดีๆ แม่ที่ให้กำเนิดลูกคนแรก ที่สูงวัยที่สุดในโลก

• http://en.wikipedia.org/wiki/Uruguayan_Air_Force_Flight_571
• http://www.wired.com/thisdayintech/2009/10/1013cannibalism-plane-crash-andes/

บทความดีๆ แม่ที่ให้กำเนิดลูกคนแรก ที่สูงวัยที่สุดในโลก

• เธอมีชื่อว่า Rajo Devi Lohan วัย 70 ปี เมื่อให้กำเนิดลูก ทำให้เธอเป็นแม่ที่อายุมากที่สุดในโลก
  
• สามีของเธอมีชื่อว่า Baba Ram วัย 72 ปี
  
• เด็กแรกเกิด ที่เกิดมา เป็นผู้หญิง มีชื่อว่า Naveen Lohan น้ำหนัก 1.5 กิโลกรัม เมื่อแรกคลอด
  
• พวกเขาทั้งสองแต่งงานตั้งแต่อายุ ราม อายุ 14 และ เธออายุเพียง 12 ขวบ ทั้งคู่พยายามจะมีถูกด้วยกันกว่า 15 ปี ทั้งทำการบ้านอย่างสม่ำเสมอ กินสมุนไพรต่างๆ ขอพรต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ไรผล
• ด้วยค่านิยม และสังคมของอินเดีย ครอบครัว คือ ทายาท เมื่อขาด ทายาท พวกเขาจึงถูกดูถูก เหยียดหยาม และแรงกดดันจากรอบข้าง ที่ต้องการให้หย่าร้างกันเพื่อไปเริ่มต้นครอบครัวใหม่
• เธอ และสามี เป็นชาวบ้านในชลบทที่ห่างไกล ยากจน ไม่สามารถอ่าน หรือเขียนหนังสือได้ ทรัพย์สมบัติที่มีก็มีแต่ ควาย โทรทัศน์เก่าๆ 1 เครื่อง และเสื้อผ้า ไม่กี่ชิ้น จึงยากที่จะรู้ว่า ในโลกสมัยใหม่ เทคโนโลยี่ทางการแพทย์สามารถ ช่วยแก้ปัญหาผู้มีบุตรยากได้
• แต่โลกนี้ก็ไม่โหดร้ายเสียงทีเดียว ในความสิ้นหวังที่ลึกที่สุด ก็ยังมีความหวังซ่อนอยู่ ขอเพียงคุณยังมีฝัน และพยายามค้นหาหวังนั้น มาฟังเรื่องราว ของ แม่ และพ่อ ทั้งคู่กันต่อดีกว่า
• แต่พระเจ้าก็ยังไม่ทอดทิ้งพวกเขา เมื่อเพื่อนบ้านได้อ่าน บทความเกี่ยวกับ หญิงวัย 60 ปี ที่ให้กำเนิดบุตร ด้วยการช่วยเหลือจากการแพทย์สมัยใหม่ โดยโรงพยาบาทไกล้ๆ ได้มาเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟัง
• เมื่อมีความหวัง พวกเขาไม่รอช้าที่จะไป พูดคุยกับ คุณแม่วัย 60 ปี ผู้ประสบณ์ความสำเร็จในการมีบุตร ด้วยเทคโนโลยีการทำเด็กหลอดแก้ว (Vitro Fertiliaztion ตัวย่อ IVF)
• ในโลกแห่งความเป็นจริง สำหรับการ IVF นั้นเทคโนโลยี เพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอจะทำให้มีบุตรได้ แต่มันต้องเป็น ส่วนผสมที่ลงตัวของ เทคโนโลยีทางการแพทย์ กฎข้อบังคับเพื่อความปลอดภัยทางการแพทย์ และ เงิน
• ในด้านเทคโนโลยี่นั้น อินเดียมีการทำ IVF มากว่า 30 ปี และในโรงพยาบาลไกล้บ้านของ Lohan ก็สามารถทำได้
• ในด้าน กฎข้อบังคับเพื่อความปลอดภัยทางการแพทย์ เนื่องจากอินเดียไม่เคร่งครัดในเรื่องนี้ หาก Lohan อยู่ประเทศอังกฤษ เธอคงไม่มีโอกาส ทำ IVF เนื่องจากอาจเกิดอันตรายต่อทั้งแม่ และเด็กที่เกิดมา
• เหลือเพียงปัญหา ทางการเงินเท่านั้น Lohan และ ราม ไม่รอช้าได้ทำการขายควาย 2 ตัว ทำการจำนอง ข้าวสาลี น้ำตาล อ้อย และพืชผลอื่นที่มี และกู้เงินจากรัฐบาล ได้เงินมา 1.75 แสนรูปี (ประมาณ 1.3 แสนบาท)
• เมื่อเงินพร้อม กายพร้อม ใจพร้อมมานานแล้ว พวกเธอจึงเดินทางไปกว่า 48 กิโลเมตร เพื่อพบด็อกเตอร์ Anurag Bishnoi ที่ทำงานในคลีนิกผู้มีบุตรยาก ในเมื่อง Hisar
• ชีวิตของพวกเธอ มิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เนื่องจาก Loham มีอายุมากจนไม่มีการตกไข่แล้ว เธอจึงจำเป็นต้องซื้อไข่จากผู้หญิงอื่นมา 3 ฟอง
• ผีซ้ำด้ำพลอย เคยเห็นข้างซองบุหรี่ ที่มีข้อความว่า การสูบบุหรี่ทำให้หย่อนสมรรถภาพทางเพศ หรือเปล่า และ ราม ก็เป็นอีกหนึ่งตัวอย่าง เนื่องการสูบบุหรี่หนัก ทำให้ให้เชื้ออสุจิไม่แข็งแรงพอที่จะเจาะไข่เข้าไปได้เองโดยลำพัง จึงต้องทำการฉีด(Injection) อสุจิเข้าไข่แทน จึงมันมีความเสี่ยงจะเกิดความผิดปกติในเด็กได้
• เนื่องจากความยากจนในชีวิต หลังจากการทำ IVF เธอยังต้องอุ้มท้องออกไปทำงานหนัก โดยการตัดอ้อยอยู่กลางแจ้ง แพทย์ก็สั่งห้ามเธอหยุด แต่เธอกับบอกว่า หากให้เธอนั่งอยู่เฉยขณะตั้งครรภ์ เธอคงต้องล้มป่วยแน่ๆ
• และก็เป็นไปตามคาด ก่อนกำหนดคลอด เพียง 8 สัปดาห์ เมื่อเธอไปทำ Ultrasound scan ก็พบว่าเธอเกิดอาการตกเลือด และอยู่ในภาวะแท้งคุกคลามอย่างรุนแรง จนต้องทำการผ่าตัดทำคลอดก่อนกำหนดโดยทันที
• เธอให้กำเนิดบุตรสาว ที่มีสุขภาพแข็งแรง น้ำหนัก 1.5 กิโลกรัม แต่ Loham เธอต้องนอนอยู่โรงพยาบาลถึง 1 เดือน และรอดพ้นการต้องตัดลดลูกทิ้งอย่างหวุดหวิดจากการตกเลือด
• นี้คือเรื่องราวของ แม่ และ พ่อ ยากจนที่ยอมแลกด้วยทรัพท์สมบัติทั้งหมด เพื่อลูกคนนี้

• http://oddee.com/item_96889.aspx
• http://www.guardian.co.uk/lifeandstyle/2009/mar/06/fertility-problems-india

บทความดีๆ ชายไร้แขน ไร้ขา ที่สอนให้คนอื่นลุกขึ้นยืน

• เกิดวันที่ 4 ธันวาคม 1982
• นิค เกิดที่เมือง Melbourne ประเทศออสเตรเลีย( Australia )
• นิคป่วยเป็นโรค Tetra-amelia disorder ( เป็นภาษาที่มีรากศัพท์จากภาษากรีก 2 คำคือ Tetra แปลว่า สี่ กับคำว่า Amelia แปลว่า บกพร่อง )
• นิค ไม่มีแขนทั้งสองข้างตั้งแต่หัวไหล่ไป ส่วนขานิคมีขาสั้นๆและลีบเล็กหนึ่งข้างกับนิ้ว 2 นิ้ว
• ในช่วงวัยเรียน นิค มีปัญหายากลำบากในการเข้าศึกษาเนื่องจากกฎหมายของ ออสเตรเลีย ไม่อนุญาตให้เด็กพิการ เรียนร่วมกับ เด็กปกติ
• แต่โลกนี้ไม่สิ้นหวัง นิคเป็นเด็กพิการ ในออสเตรเลียคนแรกๆ ที่ได้เรียนรวมกับเด็กปกติ เนื่องจากมีการแก้กฏหมาย
• นิคใช้ขา ที่มีนิ้วเล็กๆ 2 นิ้วมัดติดกับปากกาในการเขียนหนังสือ
• จุดเปลี่ยนในชีวิตของ นิค เกิดขึ้นเมื่อนิคได้อ่านหนังสือพิมพ์ และพบเรื่องราวเกี่ยวกับคนพิการ และทำให้นิคคิดได้ว่า เขาไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก
• เมื่อนิคอายุได้ 17 เขาเริ่มตั้งกลุ่มพูดคุย ให้คำปรึกษาสำหรับกลุ่มคนพิการอื่นๆ และในที่สุดนิค ก็ตั้งมูลนิธิ Life Without Limbs
• นิค จบมหาวิทยาลัยด้วยวัย 21 ปี กับปริญญา 2 ใบทางด้านบัญชี และด้านการวางแผนการเงิน(Financial Planning)
• นิค เริ่มออกเดินทางไปทุกหนทุกแห่ง เพื่อเปิดการบรรยายเพื่อเป็นกำลังใจต่อผู้สิ้นหวังทั้งหลาย

นิค ในวัยเด็ก


นิค ไม่เคยท้อ เขาใช้ ขาเล็กๆ และนิ้วเพียง 2 นิ้วของเขา พยายามเขียนหนังสืออย่างตั้งใจ


นิค กล่าว ในบางครั้งหากคุณล้ม และคุณรู้สึกว่าไม่มีกำลังใจจะลุกขึ้น ขอให้คุณดูผม


นิค กล่าวว่า หากเขาล้ม เขาก็จะพยายามลุก ไม่ว่าจะกี่ร้อย กี่พันครั้งเขาก็จะพยายามลุก หากเขาไม่พยายามวันนี้เขาก็คงยังลุกไม่ได้


ขอให้ทุกคนจงอย่าสิ้นหวังนะครับ ; )

คลิปวีดีโอ ของนิคดีมากครับ มีคำแปลภาษาไทย ผมแนะนำว่าควรดู

---

ผมอยากให้ทุกคนได้ดูคลิปนี้ กรุณาอย่าข้างมันไป นะครับ แล้วคุณจะรู้ว่าทำไม เขาถึงหาญกล้ามาสอนให้คนอื่นลุกขึ้นยืน

• http://en.wikipedia.org/wiki/Nick_Vujicic
• http://www.fulldhamaal.com/image-gallery/nick-vujicic-man-without-arms-and-legspics-and-video-9430.htm
• ส่วน คลิปใครแปลก็ไม่รู้แต่ขอขอบคุณมาก ทีมาของคลิปจาก www.fwdder.com ; Post by มะเมี่ยว